Damdan düşenin acısını damdan düşen anlarmış. Hayatında hiç sevmemiş, âşık olmamış birine romanlar dolusu cilt de yazsanız, sevgiye, aşka dair binlerce kelam da etseniz nafile.
9 KASIM VE AŞK ACISI!
Damdan düşenin acısını damdan düşen anlarmış. Hayatında hiç sevmemiş, âşık olmamış birine romanlar dolusu cilt de yazsanız, sevgiye, aşka dair binlerce kelam da etseniz nafile.
Evet, başlığımda aşktan ve acıdan bahsettim.
9 Kasım tarihini kendime özel tutarak konuya gelmek istiyorum.
Damdan düşenin acısını damdan düşen anlarmış. Hayatında hiç sevmemiş, âşık olmamış birine romanlar dolusu cilt de yazsanız, sevgiye, aşka dair binlerce kelam da etseniz nafile.
Aşk, hayatın vazgeçilmez bir tutkusu.
Aşk olmazsa meşk olmazmış derler…
Âşığın sevdiğiyle sohbet etmesi, ona şiirler okuması ve özlem gidermesi, meşk etmek olarak nitelendirilirmiş.
Hâl böyle olunca, vaziyet aşka dönüşünce durum bir hayli zor ve meşakkatli anlayacağınız…
Neyse, konuyu aşktan, meşkten, sevgiden açınca uzatmadan mevzuya “dalayım” istiyorum; beni yakından tanıyanlar şahsım hakkında aşk adamı, sevgi adamı gibi tabirler kullanır.
Bunu söylemelerinin ana nedeni, aşka, sevgiye, aşkın hürmetine, tek kişiye ve tekli ilişkilere verdiğim değerdendir diye düşünüyorum.
Gelelim bizim aşkımıza, muhabbetimize.
Sevgi, dünyadaki en güzel hasletlerden biri. Sevmek, sevilmek bambaşka bir duygu.
Para, pul gelip geçer elbet. Şarkılardaki gibi “parayla saadet olmaz…” fikrine katılmakla birlikte, günümüz dünyasında parasız saadetin olmayacağına da en iyi bilenlerdenim. İstediğiniz kadar romantik de olsanız paranız yoksa her şey bir yerde bitiyor maalesef.
Aşktan, sevgiden bahsetmişken; aşkın sürdürülebilmesi, devam edebilir olması için sevgi, saygının yanı sıra hoşgörünün de olması şart. Hoşgörü yoksa her şey bir gün gelip biter zaten. İkili ilişkilerde empati de gerekli. Herkes kendini karşısındakinin yerine koymalı ve olayları, konuları bu açıdan değerlendirmeli. DOSTLARIM beni “AŞK adamı…” diye tanır, yaşadığım ilişkideki sadakatimi bilirler ve saygı duyduklarını söylerler.
Bu hususta beni her daim destekleyen düşüncelerinden ötürü başta Yaşam Koçu Devrim İnal, sonrasında beni yakından tanıyan İkizler Fırat ve Cihat olmak üzere tüm dostlarıma teşekkür ediyorum.
Sevmek, sevilmek, hele bu devirde çok zor sevgili dostlarım…
Sevgi, aşk ve gerekse tüm dostluklarda ilgi ve önemsenmek çok önemli. Önemsenmiyorsanız, dikkate alınmıyorsanız ve sizi değersizleştirdiğine inandığınız bir ilişki yaşıyorsanız eğer, derhâl orayı terk edin ve tabiri caizse, latife de olsa en az 200 metre uzak durun…
Duramıyorsanız eğer, 200 metre olmasa da mesafeyi koruyun en azından.
Alkol aldığınız vakit sevdiğinizi fazla rahatsız etmeyin, sabah akşam “zırt pırt” aramayın, gecenin bir vaktinde gereksiz yere meşgul etmeyin.
Sevginin gösterilecek “bin bir” şekli varken sevdiğiniz insanı gereksiz yere oyalayıp kendinizden uzaklaştırmayın. Hele ki alkollü bir vaziyette arayıp, üstüne üstlük saatlerce konuşup kimseyi kendinizden soğutmayın. Haklı bile olsanız haksız konuma düşmeyip sabahı bekleyin ve “Gün ola hayrola…” deyin. Ola ki kızgınlık, dargınlık varsa bir süre susun, hatta telefonlara bile bakmayın ve bir kenarda bekleyin. Kızgınlığının, öfkesinin geçmesini bekleyin. Seviyorsa zaten dönecektir, konuşacaktır. Öfkeyle hareket etmenin, yangına benzin dökmenin kimseye bir faydası yok. Neticede, sevmek, sevilmek dünyanın en güzel duygusu. Bunları hak edenlere ve yaşayabilenlere selam olsun.
Gelelim 9 Kasım tarihine; birileri için bitmiş bir gün ve tarih olan bu vakit, bir başkaları için yeniden doğuş, yeni başlangıçlar olabiliyormuş…
Tüm bunları naçizane hatırlattıktan sonra sevenlerin, sevilenlerin ikbali güzel olsun diyerek bugünkü yazımı noktalıyor ve yeniden buluşmak dileğiyle sevgiyle kalın, MAP’la kalın diyorum…
