Saat 09.05… Bir ülkede hayat durur. Fabrikada makineler susar, trafikte araçlar bekler, sokaklarda insanlar başını öne eğer. Gözler dolar, yürekler sızlar…
10 KASIM: BİR MİLLETİN YAS TUTTUĞU DEĞİL, BİR MİLLETİN YENİDEN AYAĞA KALKTIĞI GÜN
Saat 09.05…
Bir ülkede hayat durur. Fabrikada makineler susar, trafikte araçlar bekler, sokaklarda insanlar başını öne eğer. Gözler dolar, yürekler sızlar…
Ama o gün yalnızca bir insanı kaybetmenin hüznünü yaşamayız. Bir milletin kaderini değiştiren, esareti kabul etmeyen, bağımsızlığı bir halkın en büyük onuru sayan büyük bir devrimcinin aramızdan ayrılışını hatırlarız.
Mustafa Kemal Atatürk…
O, yalnızca bir komutan, bir devlet adamı ya da bir Cumhurbaşkanı değildi. O, küllerinden yeniden doğan bir milletin iradesiydi. Umudun bittiği yerde umudu, teslimiyetin konuşulduğu yerde bağımsızlığı, karanlığın çöktüğü yerde aydınlığı temsil ediyordu.
Bir avuç vatanseverle yola çıktı. Elinde imkânsızlıklar, karşısında işgal orduları, arkasında yorgun ve yoksul bir halk vardı. Ama onun yüreğinde bir milletin özgürlüğüne olan inanç vardı.
Ve o inanç, tarihin akışını değiştirdi.
Atatürk bize bir vatan bırakmakla yetinmedi; o vatanın nasıl korunacağını da öğretti.
Cumhuriyeti kurdu. Egemenliği saraylardan alıp millete verdi. Kadınları toplumsal yaşamın öznesi yaptı. Eğitimi, bilimi, aklı ve çağdaşlığı bir ülkenin temel direği olarak gördü.
Çünkü biliyordu ki bağımsızlık yalnızca düşman işgalinden kurtulmak değildir. Bağımsızlık; düşüncede, ekonomide, eğitimde, hukukta ve siyasette de özgür olabilmektir.
Bugün kendimize sormamız gereken çok önemli bir soru var:
Biz Atatürk'ü gerçekten anlıyor muyuz, yoksa yalnızca 10 Kasım'da mı hatırlıyoruz?
Onu anlamak, fotoğrafının önüne çiçek bırakmakla sınırlı değildir. Onu anlamak; aklın ve bilimin yolundan yürümek, kul değil özgür birey olmak, adaleti savunmak, emeğin hakkını korumak, kadın-erkek eşitliğine sahip çıkmak ve Cumhuriyetin kazanımlarını gelecek kuşaklara taşımaktır.
Atatürk'ü sevmek, onun fikirlerini hayatın içinde yaşatmaktır.
Bugün çocuklarımızın özgürce düşünebildiği, gençlerimizin hayallerini gerçekleştirebildiği, kadınların eşit yurttaşlar olarak yaşadığı, emeklinin insanca geçinebildiği, işçinin alın terinin karşılığını aldığı, hukukun herkes için eşit işlediği bir Türkiye istiyorsak, bunun yolu Cumhuriyetin temel değerlerine sahip çıkmaktan geçer.
Çünkü Cumhuriyet, yalnızca geçmişimizin mirası değil, geleceğimizin de teminatıdır.
Atatürk'ün bedeni aramızdan ayrılalı yıllar oldu. Ancak fikirleri hâlâ yaşıyor. Çünkü bazı insanlar ölmez; bir milletin hafızasına, vicdanına ve geleceğine dönüşür.
10 Kasım bir matem günüdür elbette… Ama aynı zamanda bir muhasebe günüdür. Kendimizi, ülkemizi ve Cumhuriyetimizi yeniden düşünme günüdür.
Saat 09.05'te saygı duruşuna geçeceğiz. Peki, saat 09.06'da ne yapacağız?
Asıl mesele budur!
Başımızı eğmek kadar, onun gösterdiği hedefe doğru başımızı kaldırıp yürümek de bizim sorumluluğumuzdur.
Unutmayalım:
Bir ülkenin kurucusuna duyduğu en büyük saygı, onun resmini duvarlara asmak değil, emanet ettiği Cumhuriyeti yaşatmak ve yüceltmektir.
Bizler, bu ülkenin aydınlık yarınlarına inanan insanlar olarak biliyoruz ki;
Mustafa Kemal Atatürk, geçmişte kalmış bir tarih değildir. O, bugünümüzün vicdanı, yarınımızın umududur.
Rahat uyu Atam!
Emanetin emin ellerde olsun demek yetmez. Emanetine sahip çıkmak, her yurttaşın tarihsel sorumluluğudur.
Seni yalnızca 10 Kasım'da değil; bağımsızlığı savunduğumuz her gün, Cumhuriyete sahip çıktığımız her an, bilimin ve aklın ışığında yürüdüğümüz her adımda anıyoruz.
Çünkü senin açtığın yolda yürümek, bizim için bir tercih değil, bir Cumhuriyet sorumluluğudur.
SON SÖZ:
Bir milletin kalbinden bir lideri çıkarabilirsiniz; ama o liderin fikirlerini, o milletin hafızasından silemezsiniz.
Sonsuza dek izindeyiz.
10 KASIM 1938 – 10 KASIM 2026
Saygı, özlem ve minnetle…
