Dört dönem boyunca aralıksız milletvekilliği yapan, ardından hızını alamayıp belediye başkanlığı koltuğuna oturan ve siyaseti adeta kendi tapulu mülkü haline getiren isimlerin yarattığı bu düzene seçmen neden sessiz kalıyor?
*Aslan Sosyaldemokratlar, Liderlik Zaafı ve Özgürlük Ateşi*
Siyaset sahnesinde son dönemde yaşanan geçişler, artık sadece bireysel birer "saf değiştirme" vakası olarak değil, derin bir kurumsal çürümenin ve ilkesizliğin dışavurumu olarak karşımızda duruyor. Sosyal demokrat bir kimlikle, o tabanın emeği ve oyuyla seçilip ardından taban tabana zıt siyasi yapılara eklemlenmek; en hafif tabiriyle seçmen iradesine saygısızlık, açık adıyla ise siyasi omurgasızlıktır. Son olarak bazı il ve ilçe belediye başkanlarının sergilediği bu tutum, koltuk ve ikbal uğruna ilkelerin nasıl bir çırpıda harcanabildiğini bir kez daha göstermiştir.
Ancak bu kopuşların faturasını yalnızca saf değiştiren siyasetçilere kesmek, madalyonun diğer yüzünü görmezden gelmektir. Bu noktada, bu isimleri aday gösteren ve vitrine çıkaran siyasi partinin liderlik başarısızlığını da yüksek sesle sorgulamak gerekir. Kendi kadrolarını ideolojik bir omurga etrafında tutamayan, aday belirleme süreçlerinde liyakat ve inanç yerine dar kadrocu hesaplara yenik düşen bir genel merkez anlayışı, bu savrulmaların en büyük sorumlusudur. Kendi seçtiği başkanları ve vekilleri dahi bir arada tutamayan, tabanına güven veremeyen ve parti içi disiplini sağlayamayan bir liderlik profili, siyaseten ağır bir yönetim zaafı ve başarısızlık sergilemektedir.
Elbette bu yozlaşmada geniş bir seçmen kitlesinin de ağır bir payı var. Dört dönem boyunca aralıksız milletvekilliği yapan, ardından hızını alamayıp belediye başkanlığı koltuğuna oturan ve siyaseti adeta kendi tapulu mülkü haline getiren isimlerin yarattığı bu düzene seçmen neden sessiz kalıyor? Antalya örneğine bakın; vekil listelerinden yerel yönetimlere kadar sanki bu koca memlekette başka liyakatli insan, başka bir isim yokmuş gibi aynı yüzlerin sürekli vitrine sürülmesine taban neden itiraz etmiyor? "Nasıl olsa oy verirler" rahatlığıyla hareket eden genel merkezlerin ve koltuk sevdalılarının bu pervasızlığının altında, seçmenin tepkisizliği ve sorgulamadan biat etme alışkanlığı yatıyor.
Bugün sokaktaki yurttaşın ne mevcut siyaset kurumuna ne de başarısızlığı tescillenmiş bu aktörlere dair umudu kalmıştır. İnsanlar artık aynı kısır döngülerin, yanlış aday tercihlerinin ve menfaat transferlerinin figüranı olmaktan yorulmuştur. Türkiye’nin, bu kasvetli ve umutsuz tablodan çıkış için ne şahsi ikbal peşinde koşan "aslan sosyaldemokratlara" ne de kendi kadrosuna dahi hakim olamayan zayıf liderliklere ihtiyacı var. Bu ülkenin artık korku duvarlarını yıkacak, topluma yeniden umut aşılayacak ve gerçek bir özgürlük ateşi yakacak cesur bir lidere ve o liderin arkasında dimdik duracak sorgulayan bir yurttaş bilincine ihtiyacı var. Behlül BAYRAM